1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
509
Okunma
Bir zamanlar
günəşə qızınardım,
indi rüzgarlara.
Günəşdən doğduğunu
anlayınca onların...
səsinə tuturam
əllərimi...
və qulaqlarımı...
duyuram,
duyuram kı,keçdi
isinməyimin günəş
zamanı.
Həfif bir səsə,
qucduğum rüzgarların
köksümdəki pıçıtılarına
qızınıram artıq...
və otuzdan o yana
qalan xatirələrin
məzar sükutuna