Bazen hayatta doğrular için savaşırken
Yalanlarla tanışırız.





Kısa kısa mutluluklarla avutursun kendini
Neyin ne olduğuna inandıramazssın kalbini
Aklın bir yana, hep karmakarışıktır aslında
Kalbin ise yanmaktan yana atar adımlarını
Sev dediklerinle sevilmez hale gelirken
Hep git dediklerin kalır sıfır noktasında
Unutamazsın kaybedişlerin üstün korkularını
Ki hep kaybedersin zaten yalnızlığın kalır
Büyüttüğün yıldızların kazınırken sırtına
Bir hançer hissedersin göğsünün sol tarafında
Yine de illa çekerler seni götürürler kalbini
Acırken bile sevdiğini haykırırsın aklınca
Yandım dersin ya iş işten geçtikten sonra
Çekilip kenara yalanla tanışırsın bir anda.





Nedense doğruları bilmekte korkutur bazen
Koca bir yalanla yaşamayı öğretirler sana
Mesela aynı yalanla caddelerde yürümesini
Ve aynı evde iki yabancı gibi yaşlanmayı
Korkuları silip mutlulukla bağdaştırırlar
Haddini bildirmişler gibi yoklarlar kalbini
Sen bilirsin de bilmezden gelirsin hepsini
İnsanız ya öldüremeyiz içimizdeki sevgiyi
Her ne zaman giderler senden vazgeçerler
Anlarsın dünyanın kaç bucaktan oluştuğunu
Bulunca doğruyu yaz gibi kışını özlersin
Yaşarsın temmuz ortasında hazan mevsimini
Yine bir yalan tutar ellerinden aşk gibi
Ömrüm dersin ya iş işten geçtikten sonra
Oturup bir köşeye yalnızlıkla tanışırsın.





Yine yalanlar yutar doğrunun kalbini
Yine kalanlar çeker bu dünyanın kaderini
Yine hep gidenler haklıdır ya aslında
Bizim doğru gördüğümüz tüm yanlışlarımız
Onların vazgeçilmez doğruları olur
Yalanı yılanla karıştırırız
Doğrudan önce hep yalanla tanışırız
Çünkü onun ta kendisiyiz biz.






…
YALANLA TANIŞIN
Mert Zafer Cansever
(Mawish Şiirleri)