gecenin çelik kıvamında
susuşu karışıyor sakallarıma,
ellerimde susuz mevsimler peydah oluyor.
sensizim ah!
önsözü ayrılık olan bir kentin,
meyhane kederleriyle boğuşan cümlelerinden birinde,
kirpiklerinden asılı bir adam!
gökyüzüne.

kırbaçlıyor sessizliğin yalnızlığımı,
oysa sesinde coğrafi keşifleri kıskandıran
bir buluştur adım.
ağzında uyut hadi söylenmemişliğimi.
ıstırap içinde kalmasın kalbimin
onore edilmemişliği.
ortanca bir hüsrana karışıp kaybolmasın,
bunca beklemişliğim.
pas içinde kentimin tüm durakları,
ve hiçbir yağmur aklamıyor,
yokluğunun çöl artığı sancılarını.

kıvrım kıvrım olup sokuluyor göğsüme
iğne ucundan kepaze bir hasret ateşi.
sonra gözlerimden sonsuza dikiliyorum
bir iplik tortusu ile.
keşmekeş bir kalıştır benimkisi
yargısız infazın orta yerinde.
bembeyaz sövüyorum içimin koparılamaz
aşk döngüsüne.
ama faydasız kalıyor,
yıpratılıyorum.

gülme gamzede halimin,
hüzünbaz iç çekişlerine.
yegane kanıtıdır bu haykırışlar
ustura ağzında yürümenin.
ve ağır aksak bir ömür acemisinin.
avuçlarımda nefesim,
gel dök can suyunu kurdeşen kalbime.
yutkunamadığım tüm cümlelerimi sus,
ağrısı kanıksanmış bir aşk şiirinde.
sensizm ah!

varlığın, alfabesidir kalbimin,
ben edilgen kalmış bir cümleyim.
gel ve tamamla beni kendime.

- Abdullah Cemek