Kapat ışıkları
Söndür güneşi
Sürgün et dolunayı başka galaksilere
Madalyonun her iki yüzü de zifiri
Satalım ruhumuzu karanlığa
Örtebilir mi günahlarımızı?
Daha mı karanlık onlardan?

Çek ellerini
Tanırım parmak izlerini ki bu sen değilsin
Değişmiş bakışların
Tanınmaz olmuşsun
Görmeyeli çok değişip yanılmaz olmuşsun
Ebedi dost meclisinde anılmaz olmuşsun.

Sessiz ol
Nefesin altı yönünde
Suratıma esmiyor
Ki aklımın bunu betimleyecek resmi yok
Karanlık gölgelerde silüetin var
Esir düşmüş zindanlarda bir düetim var.
Sessiz ol.

Hangi zaman zarflarında tıkılı kaldın
Hangi soluk mekanlarda sıkılır aklın
Bir ah etsen bütün kozmos yıkılır ansız
Duygularımın cenazesi kılınır artık.

Mezarlıkta
çiçek açmaz solar güllerim
Manzarası monotondur sorar günleri
Geçmişim hep sol cebimde yorar
dünlerim
Bu
yangından kurtulurum, boğar küllerin.

Üfleyemem; tutuşmazsan kaybolursun
Buna sebep her alemde gaybolursun
Gönül gözüm, tüm körlere ayb’olunsun
Mehru’m ben uydum gayrı ay yorulsun.

Söner kainat herkes sana meftun olur
Haşa! sen’perestlik meşru olur
Sen gülersin tüm kainat efsun olur
Dağ taş bile dile gelir mecnun olur.

Sen istersin papatyalar sürgün edilir
Kelebekler intiharı ülkü edinir
Güvercinin kanatlarına süngü gerilir
Sen istersin öksüzlerin mülkü delinir.

Sen dilersen gece gündüz ters düz olur
Baharlar idam edilir hep güz olur
Nehirler tutuşur, şimşekler yağar
Sen dilersen kalem kağıt hep küs olur.