Bugün yine gezdim tozdum
Hep seni aradım Muazzez
Kayboldum İstanbul sokaklarında
Sesini duyar gibi oldum kulaklarımda
Kokunu koklar gibi burnumda...
Her sokak başı durdum
Selam verdim İstanbul’a
Uzadıkça uzayan caddelerde koştum.
Bazen de uçtum,
Kargaların güvercinlerin martıların kanatlarında
Yeri geldi yüzdüm
İstavritlerin , çinekopların sırtında.
Ama seni bulamadım Muazzez.

İsmini baştan başa yazdım Muazzez,
Her köşebaşı sokak tabelalarında...
Kışın yalnızlığını hissettim yanaklarımda,
Karın yağmasını bekledim saçlarımda
Yada yağmuru omuzlarımda...
Sonra bir ritim tutturdum dudaklarımda,
Her şarkıdan bir parça dolandı ağzıma
Sonunda yepyeni bir şarkı oldum
Belki biraz olsun, saçlarının ucunda
Kaybolmuşluğumu duyarsın diye Muazzez.

Daldım gittim hayallere Muazzez
Belki bir çakıl taşı takılır da,
Düşerim tepetaklak dizlerine
Düşerim de mutluluk akar gözlerimin içine diye,
Daldım gittim hayallere...
Ama bendeki şans bu ya
Ne çakıl taşı takıldı ayağıma,
Ne de düştüm dizlerinin dibine.
Ve de akan ben oldum damla damla,
Gözlerimden yerlere Muazzez...

Bir de baktım ki denizin kıyısındayım.
Belirsizliğin tam ortasındayım.
Rüzgar hain bir dost gibi itti arkamdan
Düştüm suya, dalgalara karıştım
Akıntıya kapıldım, kaçırıldım.
Yokluğumu hissetmedin mi Muazzez.

En sonunda deniz de anladı değersizliğimi
Zamanın akrebine bıraktı beni.
Ve ben yine evime döndüm,
Ütopyanın kilometrelerce uzağındaki
İçinde hayal kırıklıklarımı bıraktığım evime döndüm.
Senin olmadığın o eve Muazzez...