Kül olmuş anılar gibi
Mevsimler akar imdat dilerken fani
Derde deva sunulan ab-ı hayat içmişim dinledikçe zamanı
Zaman dilimde şimdi bir şiir yazma anı

Sustuklarım ince bir sızı dilimin çeperinde uçuk
Bir söz doğursam kadın yanım duygu seli
Hâdimi olduğum bir davanın neferi gibi
Gark olur asi yanım maruf bir zümrenin iline
Etme eyleme faslına griftar eder bu hâl beni

İşte susuyorum!...
Ödülü madalyonun öteki yüzüne as!
Sarsılan yüreğini yüreğim bil...
Zarar bana dokundu kabilinden

Ey ahraz yanım;
Biçare bir seramoninin suflorü lisan
Mührü dudaklarımı lâl eyledi
Sevgili ne desem suç!

Yorgun ve kırgın her harfi yutağıma astım
Kadeh, kadeh aşk demlerken ezberim
Sarhoşluk bu bendeki ahval
Kırdığım kadehler batar
Ruhuma bak ki kan ağlar.

Hunharmış yüreğim doğramışım ellerimi
Ne züleyhayım ispatı vacip bir halim yok
Ne sevgili suçlu bilmez ki dili kurşun, sözleri ok!...

Kutsaldır nazarımda gözünden yaş düşse yüze
Dökülse çehresi olsa muzdarip lehçesi
Vururum imgeleri alnından
Dâr’a çekerim asarım şiirleri acımam
Yâr’i özge bilirken canımdan
Kendime yas ederim
Matem bana yakışır göklere mavi
Bulutlar gidin yârin iline
Sağın tüm şiirlerimi içli içli...

Nuray AYHAN....