Eskiden biz türkü söyler ağlardık
Yanakları yaş ederdik eskiden
Hayalleri gül dalına bağlardık
Gönülleri hoş ederdik eskiden

Ellerin hayattı, hayat kokardı
Gözlerin çaresiz, yalvar yakardı
Gözümüz dünyaya pembe bakardı
Gerçekleri düş ederdik eskiden

Ayın şavkı önce bize vururdu
Cennetten bir melek bizi korurdu
Kurtla kuzu yanımızda dururdu
Düşmanları eş ederdik eskiden

Yağmur taneleri düşerdi cama
Yırtık yanlarımız tutmazdı yama
Uyku gözümüzden akardı ama
Saatleri beş ederdik eskiden

Masallara konu idik övgüyle
Anılırdık derin derin saygıyla
Üç beş haset göz bakardı kaygıyla
Kem gözleri şaş ederdik eskiden

Bozkırında kızıl goncam açardı
Yokluğunda uykularım kaçardı
Mucizenle dağlar taşlar uçardı
Kanatsızı kuş ederdik eskiden

Börtü böcek yolumuza çıkardı
Ay yarılır gökte şimşek çakardı
Alnımızdan soğuk terler akardı
Mevsimleri kış ederdik eskiden

Hayra yorar düşünmezdik şerleri
Suya salar temizlerdik kirleri
Karışırdı uzuvların yerleri
Kirpikleri kaş ederdik eskiden

Ne bir sitem eder ne sıkılırdık
Elimize birkaç şiir alırdık
Aylarca konuşmaz sessiz kalırdık
Yürekleri taş ederdik eskiden

Ah benim sevdiğim, ah iki gözüm
Ne bir isyanım var, ne de bir sözüm
Gücümüz yetseydi, olsaydı çözüm
Evi barkı boş ederdik eskiden