9
Yorum
34
Beğeni
5,0
Puan
996
Okunma
Sevda kuşun kanadında uçuyor
ürkütüyorsun
hep sizi görüyorum düşümde uyurken
ölüm döşeğindeyim sanki;
şu pencereyi aç.
bana ışığı göster
sokaklar, parklar, meydanlar
ağarmış!
kirli kokan kışı kentlerin harabesi
bu sis bu duman
kasvetli havasında uzanıyor soluklanıyor
yaşam!
yaşanası değil aslında
bu dünya ak saçlı olana kadar
şimdi sağlığın iyi iştahım yerinde
önü açık bakışımda pencerem
batıya doğru yol alıyor
sol yanımda otobüs:
raslantısal değil,
köylü ve işçi yalnız bırakılmış
egemen düşüncenin soyutlanmış
cılız bir devrimin alevlendirdiği
kıvılcımlarından
dil çıkarıyor ancak dibini aydınlatıyor
mum:
gelgitlerle boğuşuyor sürünüyor umudum:
köycükler, kirpiklerinde konuşlu ok!
hadi kanat kanabildiğin kadar
yüreğimin içinde, ruhumda yaran derinde
balçıkla sıvandı tutun kaldırın
kollarından kuruyan nehirleri
yaşama aşkını körüklesin
yel değirmenlerinin rüzğarlar
karşı dağın kenarına sığınan kalbim
değişti zaman rüzğarları topluyor
yel değirmenleri vakit hazan kızıllandı yapraklar
d’üşüyor pul pul savrulan saçlarından..
Nurten Ak Aygen
25/10/2016
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz