Yaşamak için çıldırasıya tetikte duran
kalbin sahibine gidiyorsun?
ellerin elimde
kokunun düşkünlüğüne burnumu asıyorum
yokluğunun sahibi yine ben oluyorum
nerede hangi gidişinin ardında kaldı şiir biletim
ben düşler mezarlığının korkak tarafında
karanlığın en sevilen susuşlarında seni bekliyorum..



Yine mecburluklarından
bir hayal daha kurtulmaya çalışıyor
yok ediyorsun beni
ben yok olmayı gözlerine bakınca ancak anlıyorum.



Sustuğun yerlerin
geçtiğim yollara uğramasındasın değil mi hala?
nasıl ve nelere karşı bu kadar uğraksın kayboluşlarıma
sevdiğim isminin isimsizliğimden geliyorum
yaşamak için çıldırasıya tetikte duran adamın
korkunç hayallerinden geçtiğin için mi gidiyorsun gelişlerime?
öyleyse bir şiir daha ısmarla
şairin en durağan zamanlarına
gidişine ağırlaşsın harflerim
adını yazayım.
beş kuş uçsun adının her harfi için
ve adın kurtuluş olsun dokunulmamış gökyüzümün
her köşesinde
köşe köşe...