Ay karanlık gece doğmuş üstüne
Nice güne tan olmanın vaktidir
Bülbül gülün figan sağmış üstüne
Yaprağına şen olmanın vaktidir.

Nicedir ki özlem aşmış dağları
Vuslat eker yüreklerin bağları
Parçalarken umutlarım ağları
Kırık kola yen olmanın vaktidir.

Bir tarafta baharların neşesi
Öbür yanda sonbaharın köşesi
Kırılırken göz yaşının şişesi
Gönüllere dem olmanın vaktidir.

Her şey başka bu dünyanın sırrında
Yalan dolan cehennemin narında
Bir giderken binler biter serinde
Kurda, kuşa şan olmanın vaktidir.

Geleceğe şu günlerim kan kusar
İçimde ki yaralara tuz basar
Çaresizlik şımardıkça can küser
Yarınlara an olmanın vaktidir.

İlkbaharda ömür kışı yaşarken
Damla, damla ummanlara coşarken
Yarınlara bir umutla koşarken
Son bir hamle ben olmanın vaktidir.

Nasıl olsa bir gün sular durulur
Gönüllere çelik mizan kurulur
Gör o zaman nasıl hesap sorulur
Yıldız, yıldız bin olmanın vaktidir.

Yüksel Beyocaktan