Yoksulluğa taşınmış duygularım var
bir çöpün amansızca bırakıldığı
eski kaldırımlar kadar köhne
altından saatler takıyorum erkekliğim eriyor
altından saatler takıyorum kadınlığım yükseliyor
amansız ve zamansın gelecek olan
her duyguya kapım açık
devirler kapandı
isa öleli çok oldu
ellerimle eritiyorum yılları
tunçtan tükenmişlikler akıyor
göç edecek duygularım var
yeni doğmuş bir kedi kadar korkak
mesela anlatacağım çok hikayem var
portakal çiçeklerinin
yeşile düşkünlüğü kadar




hayat yazdıklarımı bir çırpıda atacak kadar aciz değil
geri dönüşümü olan sevdalar taşıyor benim gibi
atık kutusu ağzına kadar dolu
kusmaya ramak kala sevdaların içinden
zorla sürülecek bir şehir çöplüğüne
belki temiz kaldığımız tek yer orası
belki de değer ellerin ellerime




inançsızlar diyarında cennet bekçisiyim
alıp gideceklerim var içeriden
deniz kavimleri
yoksul duygularımın yeni umudu
yeni kervanlar,yeni hayatlar
ilk macera
sanki amerika
seviyorum bende
sevebiliyorum bunu öğrendim
yeniden kozasından çıkan
renksiz kelebeklerden




bu sefer apaçık gideceğim senden
öyle gitmek işte
adımını attığın yollardan geçerek
balıkların sırtında pul olacağım
belki bir gemiye korsan
maviliğin içinden geçeceğim
bir umut olurum belki
rüzgar devirinceye kadar bizi
hayat böyle yoksul gitmiyor
hüzünlü bir akşam da denk gelmiştim
özlemek dokunmakla geçmiyor.











’Gök çe’