![]() NERDE KALDIN BE GEÇ KALANIM
Gökyüzündeki bulutları duman sanma sakın
Bir çatının altındayız aslında Sen biraz maviy’din gün batımından önce Ben ise bir martı çığlığıy’dım Yanık bir gevrek kenarı aşk’a sesleniş gibi Kim inanır ayrıldığımıza bırak bana anlatma Her yalnızlığımızda Arada senin başına hüzün yağıyordu geceleri Benim başıma hasret Artık bir yastıkta yorgun bir ömrü tamir etmemin vakti gelmedimi Yoksa tüm hayallerimiz bak elimize yüzümüze bulaşacak Çürüyüp gideceğiz biraz tasalı biraz gamlı bir yalnızlıkta Ahh be bir tanem Geceye ağlamak sessizce bir köşede Bak görüyorsun’ki çare değil işte çare değil ikimize Yarım baktığın ertesi günlerden cayıp bir gelsen Ve gelişinin şaşkınlığına İnan ki ne kurşun işler sol yanıma ne sözün özü biter Seni senle yaşarken yanımda oluşuna her gün şaşırıp Vay be bu senmiy’din diye Beklediğime deydin dediğim Sana gece gündüz seslenen biri var içimde Hala niye duymuyorsun uzaklardan Ve ömür hızla geçerken hayatımızdan Dilimle yüreğimin arasında bir yolculuğa çıkmıştım seninle oysa Tam da keyfini sürecek’ken acemisi olduğumuz bir hayatın Daha bir kapı eşiğinde Henüz bahara yürüyemeden havlu’mu attın yoksa Şimdi ustalıktan çıraklığa’mı düştük yani Bu aşk mektebinde Şu körolası saatler girince araya Biz ne çok günlerde ne kadar azalmışız meğer’se birbirimize Aynalardaki yüzümüzün eskiyişine rahmetler okurken Zamana kaptırmışız kendimizi Nasıl da anlayamadık Varsa bilen sorarım şimdi Hangi ikametgahın adresinde Terketmek bu kadar kolaydı birbirimizi Bir gülüşün gölgesinde soluklanmaya Yalandan da olsa nasil’da muhtacız oysa Hadi gelde dokun uzaklardan dokun dokun işte Ömrümüzün vakti dolmadan ve ıslaklığı kurumadan göz yaşlarımızın Nerde kaldın be geç kalanım saatlerin mi durdu yoksa Ayhan’ca Cümleler AYHAN AKDENİZ RESİM: EREN KEÇECİ |