Kaç yeminde susmuştu adın
Kaç şiirde
Başımın gözümün sadakası olsun diye
Yüreğimden küskün cümleler döküldü ardından
Ben ağladığım’da
Gece sustu ve zaman Güne sitem etti karanlığın eşiğinde
Kaç ahlar peşine düştü
Dilimde tutmaya çalıştık’ça
Kaderine benden sonra dolanmasın diye ayaklarına
Gözlerimin feri söndü
Ve göğün yıldızları tek tek kirpiklerime düştü sanki
Ben çığlık çığlık sana sustuk’ça



İhanet bulaşan şu tenime
Senden sonra bir ölüm biçtim
Her sabaha karşı
Giyindim kuşandım kara bir kefeni
Geçemedim zebil bir aşk’ın yollarından
Geçemedim işte ziyan olmuş adından
Kanadım her tel örgüde her yeminden sonra
Zamanın dermanın’da
Kendimi kendim’de unutmalara gidiyorum artık şimdi
Senden önce ve senden sonrasının ortasında
Sıkışıp kalmışım



Adına yemin ve gidişine aklım ermiyor
Geri ver üşüyen yanlarımın yaralarını
Canım acırken sende yanma benimle birlikte içimde
Yanma işte
Saatlere her baktığımda
Bir ömür hep sana kadar gidiyormuş
Akrep yelkovana kızgın
Biri kaçıyor öbürü kovalıyor
Cesaretim yok seni zamandan söküp atmaya
Seni hala sevmiyorum desem’de inanma
Aşk’ın içindeki bir alınyazısında sanki hala beni seviyor gibisin
Sen yinede bana bakma
Benimki’si züürt tesellisi işte



Ah şu Nisan ayı’da bir gelse
Gör bak sana doya doya nasıl ağlıyacağım
Yağmurun ganimetini
Gecenin karanlığında gözlerimden senin kirpiklerine yollayacağım
Her seher vaktinde
Islak ıslak belki sersefil halime uyanırsın diye
Olur’da belki beni özlediğinde
Dudaklarına nemli bir iz bırakırım



Ayhan’ca Cümleler
AYHAN AKDENİZ