kaldırımlar ayak seslerini özlemiş.
çevredeki her keste öyle.
bir yürüyüşün vardı şimdi yok öylesi.
tıpkı eskilerdeki gibi.
taa kaç metreden gelirdi topuk sesleri.
camdan kapıdan bakanlarsa cabası.
kimisinin bakışında hayranlık kimisindeyse kıskançlık var.
sahi nasıl beceriyorsun bunca şeyi.
giyiminden başlasam mesela.
o kadar zarifsinki akıl almaz.
onca bakışa gülümseyebilmek.
o bakışlardaki derinlik.
her gün gelip geçtiğin bu sokak.
ve her geçişte gözlerinde beliren bulutlar.
o mahzun gözlerinde filim oynar gibi.
herkesin bakışı giyiminde kulağıysa topuk seslerinde.
bir kez tek bir kezde konuşsan.
çok şey değişirdi belkide.
ah be suskun dillerin bir kez söylese ya.
belki utanır sokak sakinleri.
ayağında gelen seslere takılmış kalmış her kes.
gözlerine hiç bakmamışlar bakamamışlar.
sen sustun onlarsa baktı.
bir görselerdi o gözleri ah görebilselerdi.
yada oradaki derin bulutları.
belki anlayabilirlerdi.
zaman içimizdeki duygulara duyarsız.
sokaklardakiler ise sade bakmaya aşina.
unutulmuş konuşmalar kahve sohbetleri bitmiş.
komşularsa yavaş yavaş uzaklaşır olmuşlar bir birlerinden.
şimdi sen yürürken düştü aklıma geçmiş.
geçmişte kalan güzellikler nadirde olsa.
işte onlar düştü aklıma.
sonra gözlerine baktım uzun uzun.
anladım ki sen onlardansın eski mahalleden biri.
yıllar önce oturduğun o sokakta yetişen son nesil.
bir özlem sarmış belli ki seni alıp getiren.
sen geldin geldin ya sokak senden habersiz.
kaldırımlar aşınmış arkadaşlıklar gibi.
her kes bir sese kapılmış.
sense geçmişten kalan hayale.
vay be...... yıllar sonra geldin.
sen geldin biraz durgunsun belli ki azda yorgun.
birde gözlerinde derin yara.
gözler görmez baktığında kulaklar seste sadece.

Mehmet DEMİR sk.