10
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1697
Okunma
Kan duvarlardan sızar,
kimsesiz ölünün suyuna/
yemyeşil küf tutar ten..
uçurumlarda fırtına...
Çocuk çığlıkları yayılır
beşiğin mezarına /
ateşten gömlek yakar/
sersefil bedenimi.
Esrarengiz kapılar açılır,
umuda uzayan/
kilitlerini bir deve yükü taşır.
kilitler ki ; kocaman ve ağır.
Bozguna uğradı zaman/
çöreklenmiş duygularımda.!
Kırıldı kanadı azrail’in ,
en derin kuytularda...
Namlunun ucuna sürüldü kefen/
Cesaretin varsa.!..
kırıntısı kalmış günahlarla
bulanık sabahlara uzan..!
Uzan yönsüz kuyulardan
kanlı istanbul sabahına...!
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz