yaşamdım
akmadan önce ellerimin kınası
bir candım
yüzüme örtülürken kara duvağım
insandım yani!
sarardım
soyunurken isyanlara
kapattım avuçlarımı dualara
ve çekip aldım secdeden başımı
kanadım
kanadı yüreğim
karanlığa boyandım
çalındı!
allı morlu, güllü dallı
fistanımın renkleri
bilinmedi!
yüksek ökçeli topuklarla
yolda yürüyemediğim
...........................tökezledim
...........................tökezledi yüreğim...

tutkundum
karanlığa çalan her gecenin ardından
göçüm
gökyüzünün mavisineydi
umut mavideydi
mavi göklerde!
sığmazdı bedenime ruhum
uçardım
düşüm
emekleyerek ulaştığında maviye
çocuktu yüreğim...
ki nerden bilecektim
her günün ardından
üzerime sineceğini
ağır bir karanlık kokusunun
...........................aymaz
...........................masumdu yüreğim...

dağlardı önümde duran
delemediğim
maviye tutkunluğumu arttıran hasretti
bilinmedi!
eksildi
nabzım her yoklandığında
kalp atışlarım
ve sol yanım
neden?
neden sevginin tüm renkleri
kardı! borandı!
yağmurdu! çamurdu!
ve neden koparıldı!
gökyüzünün mavisine uzanan ellerim
oysa
soğuk yalnızlıklarda ölmekten
korkardım
...........................ellerim buz tuttu
...........................üşüyorum galiba...