**
Abidin GÜNEYLİ
**
Ben bir şemsiyeyim
Ev sahibimin elinde

...

...

...

[ikiyanayasla]
Bitmemiş cümlelerin sokağındayım bugün
Havada alıç kokusu
Duyguların rengi güz
Kış ölümsüzlükmüş bahar ise uyanmak

...

Taşıdığı tüm sıfatlardan yoksun bir zamir.
Kaçak ve gizli tutuluyor. Ayyuka çıkmamış hasetler.
Absorte edilmiş saklı bir hazine kutusu misali, ego.
Benlikler kendi elleriyle teslim edilmiş kandırılmış zihinlere.
Söylenecek söz kalmamışken, hala çırpınır durur insan.

...

susmanın kilitli dudaklarında günahlar

...

Hava günlük güneşlik olur yağmaz. Ne zaman gök yüzü masmavi, Pamuk beyazı bulutlarla kaplı olur. Yine havaya güvenirim, Yağmaz der Şemsiyemi koluma takmam. Havaya güven olmaz ya yine yanıltır beni.
Gökyüzünü birden karartır, Kendi kendime söylenirim ! Şemsi, senmisin havaya aldanan derim.
Ondandır korkum havadan buluttan.
Kırk ikindilere güven olurmu hiç, Yağar boşalır sanırsın bardaktan. Islanırım cibit gibi, Değilmi ki adı eşek ıslatan. Havaya kızma boşa kahırlanma derim, Sen Şemsi değilmisin be adam. Hava bozmuş bozmamış neyine, Tak koluna at havanı arada bir sarıl, Mutlu et Şemsiye'ni. Yağsın yağabildiği kadar, Keyiflen görsünler baştan aşağı akan yaşını, Görsünler Şemsi ile Şemsiye'nin,
Yağmurlu havada sırıl sıklam aşk yaşadıklarını.

...

Kaldır bulutları ışısın yüzüm
Gözlerin kitabım nazarın dersim
Bakki hıfz eylesin siretim özüm.

Nicedir gezersin gizli bahçede

...

ırmağın döküldüğü son yer deniz
ellerinizde öyle sevgili şemsiyem
bütün yaz vaktimi seni özlemekle geçirdim

ufku açılmış kibar delikanlıların dudağına ilişme

...

gecenin buruk rengini
sensizlik
sessizlik
harman çorman oluyor işte


...