Ne zaman hava yağmurlu , yanıma şemsiye alsam,
Hava günlük güneşlik olur yağmaz. Ne zaman gök yüzü masmavi, Pamuk beyazı bulutlarla kaplı olur. Yine havaya güvenirim, Yağmaz der Şemsiyemi koluma takmam. Havaya güven olmaz ya yine yanıltır beni.
Gökyüzünü birden karartır, Kendi kendime söylenirim ! Şemsi, senmisin havaya aldanan derim.
Ondandır korkum havadan buluttan.
Kırk ikindilere güven olurmu hiç, Yağar boşalır sanırsın bardaktan. Islanırım cibit gibi, Değilmi ki adı eşek ıslatan. Havaya kızma boşa kahırlanma derim, Sen Şemsi değilmisin be adam. Hava bozmuş bozmamış neyine, Tak koluna at havanı arada bir sarıl, Mutlu et Şemsiye’ni. Yağsın yağabildiği kadar, Keyiflen görsünler baştan aşağı akan yaşını, Görsünler Şemsi ile Şemsiye’nin,
Yağmurlu havada sırıl sıklam aşk yaşadıklarını.
mcicek 161021