Çağırmış meleği yaz demiş Tanrı
Kaç güzel doğmuşsa bu kızdan önce
Hepsinin üstünü çiz demiş Tanrı

Yakışan ne varsa cism-i insana

...

Gözlerinde kaybolup gittim
Yıllardır beklediğim sendin sanki

Yüreğimi ben teslim ettim
Yalandı beklediğim gerçek

...

Dünyaya nerden baktığımız önemli
Haklı yerden mi
Haksız yerden mi?

Haklılık ve

...

Rengi bulanık sesi keder
Kıyısında bekleyen kadim çınarların
Dalları egildi utancından yerlere kadar

Gökyüzü bile küsmüşken mavisine

...

gönülde şeytan var ise
sevda yalan sevgi yalan
yürekte ateş yok ise

ağlasa da gözler sahte

...

(kendi kaleminden sadece kısa bir kesit)

Ben Gazi Şahin’im. 1968’de Malatya’da doğdum. Doğanın cennet dediği bu yerde bana cehennem yaşatıldı. Daha sekiz-dokuz yaşındayken bir düğünde kaybolan altınların hırsızı ilan edildim. Altının ne olduğunu bile bilmeyen bir çocuktum. Karakol bekçisi'nin kulağımı mengene gibi bükerek “Eşşeoğlu eşşek, altınları ne yaptın?” diye sürüklerken, arkamdan bir kızın “Altınları bulduk!” diye bağırmasıyla kurtulmuştum. O gün ruhumda kelebek etkisi başladı. Toplumun önyargısı, Alevi çocuğuna yapılan ayrımcılık, ilk isyanımı doğurdu.

Kısa süre sonra parasını çaldıran bir kansız dan bir tokat daha yedim. “Parayı sen aldın!” diye bağıran adamın şiddetiyle savruldum. İyi ki Kıvrem o an yetişti de beni korudu. 11 yaşımda ise bir kansızın tacizine uğradım. O yarayı ömür boyu taşıdım, kimseye söyleyemedim. Annemden yediğim dayaklar, ailedeki duygusal kopukluk, Hepsi üst üste geldi. Ortaokul ikinci sınıfta “Alevi piçlerine iyi bakın” sözünü duyunca okulu bıraktım. Artık kahvehanelerde, lokantalarda garsonluk yaparak hayata tutunuyordum.

...

Tutun mu sen bayrağı dağların üzerinde, neşetin de ötesinde?
Sen korkma yiğidim, senin aklın gafilin de fevkinde.
Seni Türk yapan değildir neye taptığın; Türklük bir ideoloji değildir ama bir kimlik.
Ne bir öncü ne de bir mucize, Türk senin adındır, cenk senin soy adın.
Karıştırma sen Türklüğü dincilikle; Türklük somuttur, bir düşüncenin çok daha ötesinde.

...

Gözlerinde parlar kadim bir rüya.
"Ya ben İstanbul’u alırım," der her dem,
"Ya İstanbul beni gömer bu toprağa."

​Haliç’in uykusunu böler gemiler,

...

Zarafet gömleği ona biçildi,
Tüm kapılar bir bir sana açıldı,
Çiçeklerin şahı, zambak çiçeği.

Süzülür kuytuya, gizler her anı,

...

Özlem can yakar, ağlatır gözleri...
Sahi, sen benim neyimdin?
Sevdiğim olamadın, aşkım olamadın.

​Hadi söyle, sen benim neyimdin?

...