Ağlaya ağlaya pişecek miydin
Kendine mezarı eşecek miydin
Şimdi seller gibi çağlıyor musun
Çaresizce her gün ağlıyor musun


...

Lânetlenmiş toprağa, yağmur bile yağmazmış,
Sen, günahkâr gönlüme, yağan sevap gibisin.
Gökten melek inmezmiş, güneş gece doğmazmış;
Öyleyse, sen gözümde, hoş bir serap gibisin...


...

Seni bir nefes de çekip bitirmeye kıyamıyorum ey aşkkk,,


Gölgeleri koştur peşinden
Krizlere girsin çiçekler gülüşünden

...

...

sonsuz bir alan,
ben çember içinde
merkezde olan.

Hedef baktığım yer,

...

32- Bahçelerde asmalar var.
Görüldüğü gibi Nebe sûresi 32. ayetinde "Bahçelerde asmalar var." diye geçmektedir. 33. ayetindeki kevâib işte o asmalarla ilgilidir. Zira 34. ayetinde o üzümden yapılan bir içecekten bahsedilmektedir. Yani bu ayetler arasında bir bağlantı bulunmaktadır. Kevâib Ka'be kelimesinin çoğuldur; üzüm daneleri anlamına gelmektedir. Tekil hali olan ka’be ise "dane"dir. Yani ka’betü e’nab: üzüm danesi demektir. Ka'benin üzüm danesi anlamına geldiğini Arapça'yı bilen herkes bilmektedir. Ka'be kelimesinin başka bir çoğulu olan "unkûd" kelimesi salkım demektir. Ayette geçmekte olan bir diğer kelime ise "etrâben" kelimesi olup bunun anlamıysa denk demektir. Etrâben sıfatı ise "daneleri" tanımlamaktadır. Arapça'da "kevaibe" ve "etrab" kelimeleri dişilik ifade etmemektedir. Anlamıysa "Birbirine denk kaliteli" demektir. Yani ayetlerde "dilber", "göğüs" ve "tomurcuklanmış" hiçbir şekilde geçmemektedir. Fakat ne yazık ki meallerde etrâben kelimesine gelince, nedense hep yaşıt diye algılanmış denk anlamına da geldiği göz ardı edilmiştir. Gerçekteyse ayetlerde meyvaların biribirine denk olduğu vurgulanmaktadır.
Sonuç olarak ayetlerin doğru meali şöyle yazılabilir;
31-Bahçelerde asmalar var
32-Asmalardan devşirilen dane dane üzümler ki her biri ötekine denktir

...

Nedir bu kin, nefret vijdanlar nerde?
Kadına el kalkmış insanlık yerde
Bakıp görmez göze inmiş bak perde
Bir kadın ağlıyor dünya utansın

...

KARDAN KADIN KAÇIRDILAR ⛄

Her tarafta karlar vardı
Yapılan kadın da kardı
Yapan bahçeye çıkardı

...

Asıl zor olan onca insanın içinde...
Sana hasret kalıp kül olmaktı...
Gün be gün yokluğuna alışamamak...
Yandıkça sana daha çok bağlanmak...
Alışamadım alışamadım işte sensizliğe...

...

Her gönüle girmeye meylim olmadı
Sevdim akranım olmayan her saçı güzeli
Gözü kahve gözü mavi kalbi sarıydı sanki

Ellerini tuttum aynı evi paylaştığım dilberin

...