Gece;
1- 2- 3. hop
Ayyaşa sardım yine
İçmeden bu velet öldürecek
Şişelerin dibine dibine vuruyorum imgeleri

...

Ne vardı ki düşecek yanılgıya
Sus da gör mekânını,
Bitmek bilmez sanrılar…
Eşlik ederken hayâ, ar, namus
Söyle, ne geçti eline

...

.
Sisli istanbul akşamının bogulu gözleriyle doğaya bakmış ve aklındaki deli sorular beynini yormaktaymış..kimisinin soru olmadığı kimisinin cevap bulmadığı kimisinin karşılıksız olduğu sorularmış ..Zihnini meşgul etmelerini dahi anlamıyormuş fakat kafasından çıkmaları onu üzecekmiş hissine kapılıyormuş..Bu doğaya dalışında sürekli senin yüzün karşısına çıkmaktaymış ve bi hatasını anlamasının geç sürmemesinin nedeni doğa sayesindeymiş..Dalıp uzun uzun doğaya bakarak seni düşünmüş..Gözlerin önünde aşk etkisi yaratıyormuş, gözlerin karanlıkta yanıp sönmekteymiş ve o gün seni gördüğüne dair yemin edebilirmiş....Bütün istanbul Karanlıkla boğuşurken o aydınlığınla Bunları yazmış..seni görmeseydi iletişime geçmezmiş,sesini duymak bile istemezmiş,varlığını inkar etmeyi düşününecekmiş,yapayalnız bir hayatta tabiatı kendisine dost bilecekmiş..Ne olduğunu bilmeden,sesler yükselmiş gökyüzünden..ugultular inlememeler derken senin yüzün aydınlanmış birden..o sureti heryerden tanırmış.. Senle gene Multu olacağına inanmış..ve yalnızlıkla yağmur aynı anda yağmış..yalnızlık sise karışmış,yagmur da toprağa..Yalnızlık yerini mutluluğa, sis yerini aydınlığa bırakmış..

Bu şehirdeki sıra sıra apartmanlar, büyük küçük binalar Ona Matematiği hatırlatırmış.. Hayatının odak noktasında sen varmışsın,merkezi sen, Hayatının orijini yine sen mişsin..tepe noktasının r si de k sı da senden başkası değilmiş..Cismindeki en Uzun kenar senmişsin..İsmindeki en geçmeyindeki özlerin ilk hecelerinin arap alfabesine göre birleşimin deymişsin ...
Lambalarda yanmışsınız..karanlıkta üşümüşsünüz..dolunayı seyretmiş doğa da buluşmuşsunuz

...

O huzurda sen ol istiyorum
Sana bakmaya kıyamamak
Bakıpta doyamamak istiyorum
Seni seviyorum bunu bil istiyorum
Benim olamayacağını bile bile

...

Sorma! kim kaldı ki anlayacak; İstanbul'un bir kimsesi..!!"

*erdlerbş

...

Hıra'dan Sevr'den sana nur getirmedi mi Ahmet?
Neden olmazsın arkadaş, kutlu davaya Mehmet?
Dava İslam, dava Hakk, ondan gayriyi sen bırak.



...

Vakit gece İstanbul yine ışıl ışıl
Bizim çiçekçi öldürmüş çiçeklerini
Tıpkı senin beni öldürdüğün gibi

Sordum çiçekçiye neden öldürdün çiçeklerini

...

Başlar işçim de ölüm korkusu.
Ekmek parası ne yapsın?
Yüzlerce metre toprak altında,
Yaşama nasıl sıkı sıkı sarılsın!
Mecburdu,

...

Bakmayın tenimin siyah olduğuna
Korkmayın kapkara yüzümden
Bende yaratanın yarattığı insanım
Dipsiz kuyulardır mekânım…


...

Dinsin dudağımdan dökülen ağıt
Sen siyah bir kalem bense bir kağıt
Karala sevdiyim canın isterse

Yerleşmiş kalbime aşkın ateşi

...