Toprak, her şeyi hatırlar. Üzerine düşen kanı, dökülen gözyaşını, yarım kalan sevdaları… Ve bir gün gelir, susarak konuşur. “Elis” işte o suskunluğun içinden doğan bir hikâyedir. Aynı toprağın çocukları, aynı göğe bakan insanlar… Ama bir gün, yabancı rüzgârlar esti. Ve o rüzgâr, kalpleri birbirine düşürdü. Elis başka bir hayatın içinde, başka bir kimlikle yaşıyordu, Kezban olarak.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
