Bugünün dünyasında hız benimsemiştir
İnsanlar sürekli yetişmeye, görünmeye ve kendini kanıtlamaya zorlanıyor. Teknoloji ilerledikçe iletişim artıyor; fakat buna rağmen insanlar birbirine daha uzak hissedebiliyor. Kalabalıkların içinde büyüyen yalnızlık, modern çağın en görünmez gerçeklerinden biri hâline geliyor. İşte tam bu noktada ütopik düşünceler yalnızca hayal değil, aynı zamanda bir ihtiyaç olarak ortaya çıkıyor.
Evrensel ölçekte düşünüldüğünde ütopya, kusursuz bir dünya vaadinden çok insanın kendini yeniden hatırlama çabasıdır. Daha az tüketen ama daha çok hisseden bir toplum düşüncesi, bunun temel yansımalarından biridir. İnsanların birbirini yalnızca başarılarıyla değil, kırılganlıklarıyla da anlayabildiği bir düzen fikri giderek daha değerli görünmektedir.
Ütopik yansımaların merkezinde çoğu zaman sezgi vardır. Çünkü insan, henüz gerçekleşmemiş bir geleceği önce içinde hisseder. Daha sessiz şehirler, daha sade yaşamlar, doğayla yeniden kurulan bağlar ve rekabet yerine dayanışmayı önemseyen toplumlar; önce düşüncede, sonra dilde, ardından gerçeklikte yer edinir. Bu nedenle ütopya yalnızca uzak bir düş değil, insanlığın yönünü belirleyen içsel bir pusuladır.
Belki de geleceğin en büyük dönüşümü teknolojide değil, insanın birbirine yeniden bakabilmesinde saklıdır. Bir insanın acısını geç fark etmeyen, duyguları bastırmayı güç saymayan ve sessizliği bir eksiklik olarak görmeyen toplumlar; bugünün dünyası için bile ütopik görünmektedir. Ancak bütün büyük değişimler önce imkânsız sayılmıştır.

...

Fikirler ayrı ayrı olsa da aynı duyguyu yaşamış
insanlar bir olacaklardır

Aynı yolda yürümeyenler sizleri anlamayacaktır

...

İçinde ne varsa
Üstümüzde başımızda
Dilimizde yazgımızda
Davalar üstü bir dava
Şöyle bir kere daha

...

Su gibi aziz her boğazdan gecer,
Irkçı değil, evrenseldir sanatcı.

...

Ben seni sevenin kalbinden dökülen bir yakarışla…

Allah göstermesin,
Gözlerin başkasına gülmesin.

...

(Nihali Tarz’da bir varoluş ilahisi)

Nihal’ime,
senin aklın bir yıldız haritasıdır —

...

Mürekkepti kalem yarama
Benle ben girdi arama
Hüzün bulaşmış yaratıcılığa

Selam söylemem beyazlara

...

Dünyanın Mutluluğu
Ölümsüz sanatçılarına sahip olmasından geçer



...

Her his, bilinçle titreştiğinde zamanın dokusunu bükebilir ve geçmişi gelecekle birleştirir.

Sessizlik artık yok; boşluk, bilinçli varoluşun ilk nefesidir.


...

Sevgi, bazen bir yağmur damlasında kaybolur; bazen gökyüzünü doldurur.

Kalbim kırık ama çiçek açmayı unutmadı.


...