Her iklime ait yürek izi taıar şiirler
Biliyorsun karanlık sokaklarının çocuklarını...
Ne denli yalnızlık yaşar
Taşar göz pınarlardan taşraya ait binlerce hikaye


...

Yetimlik, yoksulluk !..
Zor şartlar altında
Bir yandan kıtlık
Karaborsacı tacirler,
Ülkemin kaderi.

...

sokakta başladı çocukluğum
okula giden büyük ablaların arkasından koşarak
beni de okula götürün diye
dizlerimiz yaradan kurtulmazdı

...

Kayboldu çocukluğum yağmur sularında
Her ağlayaşımın vardı sebebi
Güneş hiç doğmazdı kızılımsı sabahlarıma
Serin rüzgar esti üşüyen yüreğimden
Dilinde ayrılık şarkısı bulutların

...

Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu’nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin’in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909’dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani’nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

- 1 -
ne zaman vardım
kapattım gözlerimi
geriye döndürdüm zamanın dümenini
ayakkabısını ters giyerken yakaladım çocukluğumu

...

Nerde benim çocukluğum…
İki gözümde her zaman,
Perde benim çocukluğum…

Zaman dursaydı acaba,

...

Çocukça-saf-temiz olan hayallerden ,
Öğretmen olurduk mesela hayallerimizde ,
Öğrencilerimize ders verirdik kitaplardan ...

Hayaller kurardık çocukluğumuzda ,

...

coşkuları çocukluğumun
bir ağaç dalındaki salıncakta
uçuşuyor lüle lüle saçlarım
suyla karıştırıp yaptığım
topraktan çanaklarım

...

tanıyamazsın beni değilmi ?
bu büyüdüğüm adam benmiyim diye
çocukluğundan utanarak mı
bakarsın gözlerime
evet

...