Zamansız bir yağmur gibi yağan sevdamdan başla.
Hani seni senden eden,
Sonra, düşünde beni görmek için uyuduğundan
Beni görmeden uyandığın her günü

...

Boş odamın boş duvarlarında
Ne sesin ne soluğun çıkar
Nede yüreğin gülümsemeyi başarır
Birde bakmışsın ki
Gecelerin gündüzlere

...

Kader beni gurbet elde bağlar hey
Güçlükle ayrılır kuzu koyundan
Garip anam şimdi durmaz ağlar hey

Ayrılık derdini kolaydır sandım

...

Her anı sevdalısı kokan hayatı
Kırışık yanaklarından aşağıya doğru indi gözyaşları
Her şeyi kabullenmişti bu dünyada da
Bir tek çekip gitmesi koymuştu ona
Mecburî gidilen ve bir daha geri dönülemeyen

...

Kaç şiir içine saklandı adın,
Bazen hayal oldun,bazende düştün,
Bu gece gönlüme yağan sağnaktın,
Çisim çisim yağdın sele dönüştün.
Mısralar kıskandı şiirler küstü,

...

Gecelerim güzdüzlerim beklemekte
Sensiz ömrüm bitecek diye korkarım
Dünya yı verseler yoktur gözüm
Sevdam olmadan neylerim
Nerelere gideyim sensiz naçarım

...

Hırs ile bir akşamda kıyamet gibi aktı
Omuzuma pâre pâre aşk gâmı ulaşırken
...Şikâyet kaleminden vahamet idi, yaktı
...Âhir zaman bağrımda nice yanıklar çıktı


...

Neylersin etme ağlama şimdi
Kirpiğinden düşenleri Al yarım
Ben giderken
Ardıma bıraktığım yol ağlasın

...

Bir ayrılık vaktiydi; Her yer zifiri karanlık, rüzgar hafiften, teni okşarcasına esiyordu.Bir an zaman durdu.....Dünya durdu....Geceler sustu.
Yürüyen ayaklar ses ve iz vermiyordu.Eller hissedilmiyor, gözler göremiyordu.
Bir ayrılık vaktiydi; Sevenler ve Aşıklar mağrur mağrur ağlıyordu.Birden yer depreşerek titredi, Gök matem yıldızının mehtabına süslendi.Denizler,dalga seslerine gizlendi.Ateşler yanıp,tutuştu.Ay ve güneş yanık seslerini artık izdivada, izdivada kanatırcasına, haykırırcasına söylendi.
Bir ayrılık vaktiydi; Seven,sevdiğine ihanet etti.Sanki bütün dünyalar üzerine yürüdü.Yürekte yaralar açıldı.Teslimiyeti aşk ve sevgiyi inkar ederek kabul etti.Mutsuzluk denilen yer de hep gizlendi.Yaşam sevinci denilen ümütler tükendi.Kimseleri artık bu yalancı dünyada gerçekten inanarak sevemedi.
Bir ayrılık vaktiydi;Hüzün matemleri yere çöktü.Ay tutuldu! Ses tutuldu! Kan tutuldu! Gök kangren oldu,soluk seslerine boğuldu.Göz kapakları yorgundu.Sis dağıldı,etrafını sardı.Hiçbirşeyde ama hiçbirşeyde bir anlam yoktu.

...

zorda
oLsa açık durabiLen gözLerim vaR, senin baNa bıraktığın tek hatıRa...

Keşke gözLerime baka baka diyebiLseydin ki ayrıLmaLız artık,
ama bu kaLLeşçe gidişine hangi yürek dayanıRdı, hangi yürek?..

...