bir küçük çocuk
mıy mıy bir zaman diliminde
mız mız asılır annesinin omuzlarına
kim kime, dum duma:

- aaanne! doduma isteyim!

- ne dondurması yavrum, aaa? yemek yiyceksin önce. aha bak kalktım. acıktın, biliyorum!

- haaayıııy, dooooduuuma!

- ama oğlum, daha az önce yedin koca bir kase, aaaa!

- ııııııı, doooduuuumaaa...

- bak ne diycem, aşkım! oyun oynayalım mı? saklambaç, ya da...

- aaanne, haaayııııy! doooduuuma istiyoyum...

(strese giren anne, dikkatini dağıtmaya çalışır çocuğun...)

- aaaaaa, gördün mü? bak... bak! şuraya bak! gördün mü, tatlım? uçak, hem de kocaman! havada... uçuyor... waooo!
uçak nasıl uçuyo sence? biz de uçalım mı? vııııııııv!

- haaayıııy! istemiyoyum... doooduuuma! doooduuuma istiyoyum...

(çaresiz anne, mırın kırın ede ede, dişlerini sıka sıka, doğrulur; yüzüne bakar çocuğunun. ışıl ışıl ışıldar gözleri...)

- peki canım, peki aşkım! ama... anlaşmamız lazım: buuugün... biiii dahaaa, dondurma istemek yok! tamam mı? tamam mı, bitanem?

(hıhı, der çocuk. annesine sarılır. ve zıplaya zıplaya, annesinden önce koşar mutfağa. soğutucuyu kolundan tutar. açmaya çalışır. sabırsız eller, gülen gözleriyle, ama açamaz.
ve çocuk, o gün üçüncü kez, sessiz sedasız, damlata damlata, afiyetle yer dondurmasını.)

- hadi bakalım... aşkım, hazırlanalım! parka gitme saatimiz geldi: oyunlar oynuycaz. baaaak! pikniğimiz de var, yaaa!

- habuge mi yicez, anne?

(tansiyonu fırlar annenin! ama yine de, mümkün olduğunca sakın bir edayla:)

- hayır, bitanem! hamburger dün yedik, değil mi? Bu güüüün, sana yuvarlağından köfte yaptım. cevizli kek de var. mandalina var. hani çok seviyosun ya...

- ama aanneee, ben haabuge isstiyooyuum: eeeee, haabuuugeee...

- tamam oğlum, hemen başlama ağlamaya, aaaa! önce bi parka gidelim. biraz oynayalım. arkadaşların seni bekliyo ama...

(henüz sözü bitmeden annenin:)

- haaayııııy, haaayıııy! öööce haabuugee yap bana!

(anne çömelir çocuğun önünde. ellerini saçlarını okşar, öper, sarılır...)

- bak, bitanem! akşam baba gelince, sana ne getiricek biliyo muuusuuun? süüüürpriiiiz, ya ya süü...

- doooduuuma mı getiycek?

- öfffff yaaa! e hayatım benim, bitaaanem, göznurum... dondurma var zaten. daha az önce yediiiin... yemek yemelisin... yemek yersen, baba gibi, kocaman olursun yaaaa... bööööle koocccaman! büyüyceksin işte! baba gibi çok yiyceksin ama...

- haaayıııy, haaayıııy! ben büümek istemiyoyum. sadece doooduuuma isyiyoyum. haabuuugee istiyoyum. eeeeeee...

(...)


bu bir distopya mı?
bilenler, bilmeyenler...
çözüm ne, nedir çözüm?





H. K.
(!) İst/Sthlm