Dokunsam tenin.
Bir yağmur akşamında
Dökülür mısralarıma
Kafiye olur
Tepeden tırnağa şiire bulanan sesin..

...

Olmaz olasın sen ey akşam üstü
Yanıbaşta yitti sevdigim sende
Olmaz olasın sen ey akşam üstü

Zaman sen olunca o isyan yerim

...

Rahman ve Rahim Allah'ın Adıyla
“Allah (ortak koşanlar için) bir örnek verdi: Kendisi hakkında uyumsuz ve geçimsiz bulunan, sahipleri de çok ortaklı olan (köle) bir adam ile yalnızca bir kişiye teslim olmuş bir adam. Bu ikisinin durumu bir olur mu? Hamd, Allah'ındır. Hayır onların çoğu bilmiyorlar.” (Zümer Suresi 29. Ayet)
Tebliğ yaparsın. Anlarsa devam edersin. Anlamazsa daha hayırlı işlere yönelirsin. Akrabalarına anlatıyor. Kimse bir şey anlamıyor ve Kur’an’daki İslâm'a iman etmiyor. Ama o hâlâ onların imanının derdinde. Zira onları put edinmiş. Herkesi razı etmeye çalışıyor. Hâlbuki tek Efendisi Allah. Dışlanmaktan, yalnız kalmaktan korkuyor ve Allah’ın kuluna kâfi olduğuna da iman etmemiş. Akrabanın, eşin dostun gönlünü yapacak. Gelenekçi aileler gibi akşam gezmelerine çıkıyor. Saatlerce boş boş konuşuyorlar. Boş sohbet, çünkü müminin bir hedefi vardır. Tebliğ yapar. Tebliği de İslâm’a faydası olacak insana yapar. Öğüt almayacak, vasıfsız ve gereksiz, her hâlinden ruhsuz olduğu belli olan insanlara tebliğ yapıyorum, diye de kendini kandırıyor. Allah’ın farzlarını bırakmış, inkârcı akrabanın, arkadaşın rızasının peşinden koşuyor.
“Oysa, onun temizlenip-arınmasından sana ne?” (Abese Suresi 7. Ayet)
Akşam gezmesinde beş saat kaybedeceğine kendini geliştirecek bir kitap okuyabilir, iman hakikati okuyabilir, ayet ezberleyebilir, kitlesel tebliğ için sosyal medya platformlarını kullanabilir… Ama yapmıyor. Akşam gezmesi daha önemli. Müminler gecelerini nasıl geçirmeli?

...

Rüya gibi bir akşamdı o akşam
Seninle halvet olurduk geceleri
Elinde bir demet gül kan kırmızısı
Kimdi kim vermişti sana o gülleri

...

Güzel bir Leyla' nın vuslatındayım
Meftûnun oluşum şahane oldu
Duygular şahlandı, zan altındayım

Bir udî içimi okuyor sanki

...

Aşkın şarabından, içen lâl olur
Arayan sevdada kendini bulur
Derman derdindedir, yâr ile kalır
Maşuklar gam çeker, akşam olunca


...

Sal beni koynuna,yüreğine sok,
Zengini aç gördüm,garibanı tok,
Yüreği dertlenir,yıkacak yer yok,
Sabahın umutlu,akşam huzurlu...

...

Yine hüzün ve umutsuzluk
akşamlarımda,

Yine hayalin alıp gidiyor

...

İkindi sonraları
Kızıl renkler okşar ufkun saçlarını
Serilir bir yorgunluk sofrası
Bir anne çocuğunu çağırır;
“Oğlum akşam oldu!

...

Sana olan mesafeleri eritmek için
Hep kanadı parmak uçlarım
Soğuk bir gecenin ayazı8na gömdüm
Göz önümde duran gölgeni..
Çok yalnızlık çektim

...