Kuyunun dibi

İmrenmek genelde hoş karşılamayan bir durumdur. İyi şeylere imrenmek güzeldir. Ama başkasının yerinde olmak, olmayı istemek başka bir şeydir. Hele bunu hasetlik düşmanlık derecesinde düşünmek yapmak kabul edilir bir şey değildir. İnsan fıtratında buda vardır. Hele bilip bilmeden buna kalkışmak sadece cehalettir.

Hayatın içinde bu tur şeyler daha çok argoda dile gelir. Yakın arkadaşlar bunu espri muhabbet babında kullanırlar. Mesela ‘sana göre ne var’ yani yer şeyin yolundadır. Ya da ‘dünya sana güzel’ sen kafaya bir şey takmıyorsun anlamında birde senin yerinde olmak isterdim var ki işte bu fenadır. Yerimde olsan ne yaparsın. Benim yerim ne neresi nasıl bilmeden.

Bizim alışveriş yaptığımız küçük market var cümlesi akrabalar çalıştırır. Çokta güzel işler. Kardeşler enişteler yeğenler nöbetleşe durular. Orda merhabam olan Ömer adında çocuk var. Ben çok gider gelirim o dükkan a diğer dükkanlara, herkes günde bir iki defa çıkarsa ben on on beş kere girer çıkarım eve.

Hereksin ayrı ayrı dertleri sorunlara var. Bende de üzerinize sağlık daim bir hasta on kadarda kedi var bakımları ihtiyaçları hayli yorucudur. Masrafalar hiç değinmeyeceğim. Severek yapıyorum. Hele kedilerim onlar çocuklarım sayılır. İnsan gibiler. Hoş o yüzden mahalliyle ara sıra papazım.

İşte bu Ömer beni de yağ bal içinde sanıyor. Her halde ne bileyim. Kredi kartı kullanmam bütün alışverişlerimi peşin yaparım. Yıllar önce bir icradan sonra bu kararı aldım. Bana sık sık takılır. İki de bir senin yerinde olmak isterim abi. Ben cepten para çıkarınca ‘kuyunun dibi görünmüyor hiç’ diyor gülerek.

Artık bir gün patladım. Sen benim yerimde olamazsın dedim. Önce bozuldu sonra yumuşadı neden abi dedi. Ömer dedim sen akşama kadar para kazanıyorsun kurşuna kuruş katıyorsun. Ben her gün para harcıyorum. Servetim yok zengin değilim sıradan bir memur emeklisiyim.

Ben para olmayınca kredi çekip kedilere mama alıyorum. Sen kapının önündeki kuşlara ekmek kırıklarını bile atmıyorsun. Sen kapının önüne bir tas su bile koymuyorsun. Sen ben olamazsın

- Benim yerimde istesen de olamazsın

Tamam tamam abi dedi ben giderken ardımda mırıldandı ‘delilik’ diye

Coşkûnî