Gezide koçlara bağlı öküzler,
Ararken girecek karanlık ahır,
Hendekleri görmez, düşer tökezler,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

İçini hırs ile kibirle bürür,
Bakıp besleyeni düşmanı görür,
Kuzuları yiyen kurtlarla yürür,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

Güneşin gözlerden uzaklaştığı,
Zifiri karanlık tuzaklaştığı,
Vahşet ile kanın dolup taştığı,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

Toprağa gark olur nice öbekler,
Mezarlarda uyur masum bebekler;
Hâlâ sahibine havlar köpekler,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

Yüzü aydınlatan yürek mi, dil mi?
İkisi birlikte, öyle değil mi?
Güya sığırlar da yutmuşlar ilmi,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

Deme ki devletim, yas ile yaşla,
Haine sabret de içini haşla;
Bir an önce kalk da silmeye başla,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

Ay ile yıldızla al ile süslen,
O şanlı bayrağın gücüyle beslen,
Aşkıyla yürekten gürle de seslen,
Her şer yolunda hep, bu güruh nahır.

Bu şiirimi günün şiiri olarak seçen Kurulumuza duyarlılıklarından dolayı en içten
kalbi duygularla teşekkür ediyor, selam ve saygılarımı sunuyorum.