ne zaman mazinin kıyısına yaslasam yüreğimi
dudaklarımın çevresinde eksik bir gülüş
dilimde inadına, bir susuş oluyorsun
...


oysa ki sana en çok buz mavisi sevinçler yakışırdı
hareli gözlerine de o malum çapkın bakışları giyinmek
hele ki ellerine dokunurken usulca
yüzündeki tebessüm gamzelerine sığmazdı da taşardı ya
işte en çok da o yaraşırdı sana


şimdi toprağa hasret yağmur taneleri gibi
bak özlemler içinde hala yüreğim
sevemedim ayrı ayrı şehirlerde nefeslenmeyi
ki günbegün birikir özlemin içimde, şiirin her hecesinde
ve her seferinde
sana yazılmadan yağmalanmış tüm kelimeler
dile gelmemiş her cümle
can çekişir gecenin tam orta yerinde



anlamak çok zor yokluğunu ki nasıl bir yoksulluktur bu
içimde kocaman bir uçurum,
yalnızlığı emziriyorken tomurcuklanmayı bekleyen sonbahar
yokluğunda incinir tüm kadınlığım
çöreklenir usuma katre katre boşluğun



ki ben hüznün alnında gezinen biçare
bir tek kızıl hatıra kaldı cebinde bilirim
özlersen eğer mazinin tam orta yerinde
hüzün kurusudur yüreğim
hece hece içinde, hece hece dışında
unutma tam da bıraktığın yerdeyim


Seher Ersöz-20.08.2013