Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Korkarım ki miadı pek yakında dolacak !

O ki çeyrek asırdır dört duvar arasında
Umudun nabzı atar bahtının karasında !

Döküldü yaprakları; beti, benzi sarardı
Bir tek canı kalmıştı, o da neye yarardı ?

Dalından kan süzerek girdi yeni yaşına
Hem susuz hem güneşsiz ve hem de bir başına !

Yıllar onun derdine yalnızca dert ekledi
Derdinin tek dermanı; ecelini bekledi !

Çığlıklar duyardı hep ardından betonların
Ezelden biliyordu; insafı yok onların !

Onlar ki harap etti, yaktı, yıktı vatanı
Ne yarini koydular, ne kardeş ne atanı...

Güneş gibi âşikâr olunca gayrı zillet
Kınamaktan bir başka ne yaptı bunca millet !

Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Belli ki tüm hakkını âhirette alacak!

Yetmiş iki lisanın sırrı geçse elime
Bulamam bu acıyı izaha tek kelime !

Bürüsün tüm cihanı ateşten bir pelerin...
Canlarına kıyıldı o cânım körpelerin!

Her dakika ve her an; sen perişan, ben viran...
Bahtiyar olamadık göz kırpmak kadar bir an !

Ayağı altındayken iffetin onca piçin
Niçin gayretullaha dokunamadın, niçin ?

Niçin suskun bu ümmet, aklım almıyor Mevlâ !
Bu ümmet değil miydi senin için en evlâ !

Madem cevap vermezsin, binhâşa bir put gibi !
Helâk et bizi artık; Semûd, Âd ve Lût gibi...

Biz ne ehl-i fetretiz, ne bir mecnun, ne deli
Kahrından başka nedir bu vebalin bedeli ?

Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Bir tek ölüp gittiği gün mü huzur bulacak ?

Aman Sednaya, aman, hâlimiz senden yaman
Lâkin bir gör bizleri, o gün geldiği zaman !

O gün bir lâhza bile durmadan seferleri
Öcünü alacaktır İslâm'ın neferleri !

Alev alev gözleri ve dimdik omuzları
Bin parça edecekler o şii domuzları !

Öyleyse duan ile bize rahmeti celb et!
Bir gün koparacağız küfrün başını elbet !

Duan ki felâhına gebe kalmış anadır!
Hani şair demiş ya, “Zaman bizden yanadır”!

Gayrı senin değil de küfrün başı eğilsin
Allah'a yemin olsun, sen kirlenmiş değilsin !

Sednaya; yetim bir gül, ha soldu ha solacak
Ay yıldızlı bir bayrak ona merhem olacak!