Söndü yıldızlar sonra gece
Küstü ay doğmadı güneş
Zaman aynı dün ile gündeş
Keder ve kasvet sabaha eş
Gece ve hüzün sanki bana ikiz kardeş

Yıldızlardan sefa umarken
Bulutlardan cefa yağıyor şehre
Bir sancı var gökyüzünde
Şafak sökmedi henüz
Belki de yarına sakladı umut doğumunu
Griye çalan Koyu renklerin kardeşliği el ele
İçimde ıssızlığın sönmeyen ateşi
Sabır diledim Hak'tan

Kalemimden harflerimi çalsa da
Kızıl saçlı bir çocuk
Geçmişin izlerini silip kirpiklerimden
Gözlerimin kapısını kapatmadan uyumalıydım.
Ve düşler boyunca
En derin şiirlerimi
Çocuklara ve çocukluğuma yazmalıydım
Güneş sökmeden

Adı belliydi aşk şiirlerimin
Kör bıçak oldu duygularım
Kesip atmadın bir selam ile acılarımı
Sahibi vardı ya hani kalbimin
Bekliyorum gelecekti güya
"Dönülmez akşamın ufkundan"
Gelecekti güya.

Aklı kendinden habersiz bir hece
Aşk olup, çıkıp gelecekti
Sevgi sürgünlü şiir aleminden
Beklemekteyim.
"Çıkmadık candan umut kesilmezmiş ya"
Öyle umut ettim

Çekmeden çile kalem gelmezmiş dile
Tevekkül ettim.
Tanrılar vardı inancımın eksildiği
Ki, hiç inanmadım bir olan Hak'tan gayrısına
Tanrıların tanrısı Amon varmış ya,
Ve dahası Ares, Ra
Bilmediğim bir dilde bana onları anlattılar
Oku ve öğren dediler.
Ben, tek bildiğime dayadım sırtımı ya hak diye
Gerisi hurafe biliyorum ama
Aşk deyince aklımı yitiriyorum hep
Hayallerimin daldığı ummanda.
Aşk deyince adımlarımı unutuyorum hep
Hayallerimin çıkmaz sokağında.



Hüzünlükent Narin🍂