Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
"Yalnızlığın İntiharı" isimli şiir 17.4.2020 19:43:26 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
bir yalnızlık yeşerdi güneşin ilk çığlıklarıyla yanmış kirpiklerinin ucundan koptu bir fırtına savruldu bütün kuşlar dağıldı sanki dört bir yana süzülüp gölgelerin içinden ölüm usulca dokununca yanağına
ağladı hiç durmadan ağladı ama kimseler silmedi gözyaşlarını öylece aktı acısı izi kaldı sol yanında
tohumundaki bir lanet gibi kuruttu yalnızlık damarlarını düştü kolları çırpınıp durdu çaresizce karanlıkta toplamaya çalıştıkça parçalanınca ellerinde umutları
kanadı hiç durmadan kanadı ama kimseler kapatmadı yaralarını öylece süzüldü canı karışıp gitti toprağa
dayanılmaz bir acıyla kesildi soluğu bıraktı kendini dipsiz bir boşluğa pislendi düşler gülüşler bitti son bakışı da yapışıp kalınca aynadaki boşluğa o yalnızlık sonunda aldı canını güneşin ilk çığlıklarıyla
inledi hiç durmadan inledi kimseler duymayınca yine sesini dipsiz bir mezar kazıldı o kör olasıca yalnızlığın buz gibi koynunda
[ /italik ]
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.