Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Refakat" isimli şiir 16.7.2024 10:58:41 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
kalbime hüsran evi kuran o kasvetli ağrıyı yerinden kaldırmaya geldi bir sabah
aynada gömülü çığlığıma biraz anı batırdı arapça seven aşkıyla çöl sessizliğine büründü dilim
dünümü kirleten ne varsa sildi süpürdü bütün ayıplarımla kapımın önüne düşen bir keşkeye bin yıllık kaybımı sardı sarıldım filistin atkılı omzuna
refakat ettiği kuşları besleyen bir veledin avuçladığı buğday tanesine özenmişliğim de oldu vakt-i zamanında cömertliğini esirgemeyen yağmurların serpile serpile inmesini bekledim şehrimin sınırlarından içeri
içinde ikamet eden yokluğunun beter halleriyle iyi geçinmeye niyetim yoktu teselli giyinmiş sözünden başka istekte bulunmadım sabrımın sahibinden
yaprağının ihanetine uğrayan kurumuş bir ağacın gölgesi gibiydim kime dokunsam faydası olmazdı hayrımın bilirdim ki sebebinden uzak yılgın bir serzeniştim kendime