Sen sanma ki ben hala, kara saçlı bir kızım
Başımda bir siyah tel, kaldı mı senden sonra ?
Gurbetmiş zalim adın, zaman ise; hırsızım
Sersem gönül huzuru, buldu mu senden sonra?


Derdi, taksim etmişim, zihni yoracak kadar
Sonuç, bitkin düşürür, dibe vuracak kadar
Pembenin her tonunda, düşler görecek kadar
Bir gün olsun uykuya, daldı mı senden sonra ?


Sevdim, herşeyi sevdim, dağı, taşı toprağı
Sorumsuzca dalına, veda eden yaprağı
Sevdim şarabı meyi, sevdim hoyrat bir bağı
Bir kendi değerini, bildi mi senden sonra


Hani, iğde kokulu, yelleri seherinden
Toplayıp avucuma sabahın erkeninden
Öpecektim hani ben, acıyan yerlerinden 
Karatalihim bir gün, güldü mü senden sonra?

Ardından bakındığım, ömür bile hiç yoktan
Zaman denen yaylıdan, fırlamış uçmuş oktan
Yazılmış mezar taşım, asılmış künyem çoktan
Sanmaki yaşayıp da, öldü mü senden sonra?

Aliye Uyanık / Bozok/ Kızı

03.01.2017/Gebze