Sen , limanım sığınağım, her şeyim gibi geldin .
Zarafetine ve karakterine derinden hayrandım.
Kalbimde sana olan masum bir sevgi vardı .
Bunun doğru olacağını memnun olacağını bilseydim,
Sana milyonlarca kez aşkım derdim .
...
Devamını oku »
Ben, bu dünyada sadece herkes gibi mutlu olmak istedim. Ne lüks ne de ihtişam istedim. Yalnızca sığınılacak bir liman, beni dinleyen, beni anlayan sıcak bir yuva istedim oysa ki. Acımasız hayat, bana neşe yerine dert üstüne dert, huzur yerine çile üstüne çile sundu; sanki mutlu olmamam için yemin etmişti. Bu koca dünyada, sevdiklerimin birer birer benden alınışını, gölgemin bile beni terk edişini izledim; her geçen gün, sabaha ulaşmayan gecelerde daha da yalnız kaldım.
Oysa tüm umudum, sığındığım o iki büyük limandı: Aşk ve dostluk. Aşk dediğiniz şey, en derin yaraları açan, en büyük yalanı fısıldayan o zalim oyundan başka bir şey değilmiş. Bana el uzatan her kalp, sonunda beni daha da büyük bir yalnızlığa itti; o tutku dolu sözlerin, o sıcak sarılışların ardında yatan tek gerçek, yalnızca paramın ve çıkarımın geçici ışıltısıydı. O büyük sevda yalanı bittiğinde, geriye sadece sahte sevgilerden kalan bir boşluk ve tarifsiz bir hayal kırıklığı kaldı.
Fakat en büyük yıkımı, dostlarım diye sırtımı yasladığım dağlar yaşattı. Meğer o samimi görünen gülüşler, o omuz omuza verilen sözler, sadece cüzdanımın kalınlığı içinmiş. düşmemle, o etrafımdaki kalabalık bir sis gibi dağıldı. Gözyaşımı silecek kimse kalmadı yanımda;
Oysa ben, onların en zor anlarında bir telefonla koşan, tüm sorunlarını omuzlayan, canını siper eden bir deliydim. Bu sahte dostlukların enkazı altında ezilmek, nefes almayı bile acı verici kıldı.
Ama kalbime saplanan son ve en keskin hançer, Canımdan, kanımdan saydığım o insanlarda geldi. oysaki Ben onların yanında kalkan gibi durur, gelen tüm acıları göğüslerdim; benim bu hayattaki en son sığınağım olmalıydı.
...
Devamını oku »
Koltuk değneğiyle çaresiz bir hayattır bu gidiş!
Dışarıya yasağım, yatağa mahkûm, bu ağır bir kış!
Ben, Doğuş Kılınç! Sesim size sağır mı, ey dost dediklerim?
Şimdi bu dört duvar, her şeyden, sizden ırak,
Ağrım bir sızı değil, göğsümde çaresiz bir bıçak.
...
Devamını oku »
Sen hep geri çevirdin
Sonra yine sana geldim
Sen hep gurursuz dedin
Ama ben hiç utanmadım
...
Devamını oku »
Yakamızı bırakmadığı sürece
Tat almamız mümkün olmaz
Bu hayattan
Hep sığ düşünceler içinde
...
Devamını oku »
Anne merhameti taşıyan yüreğimde
Gözlerine baktığımda ayrılık sancısı
Veda busesiyle başlayan hasret acısı
Ne çok inanmışım sana
...
Devamını oku »
Bin gidişinin nakaratında mı yaşatsam?
Her vedanın sol anahtarında
Sağından mı bağışlasam kalbimi?
Derin bir nefes aldım:
Sensizlik ötede kalıp
...
Devamını oku »
Bir veda değil bu…
Sadece yorgun bir kalbin susuşu,
Söyleyecek söz kalmadığında,
Sessizlik bile acıtıyor insanı.
...
Devamını oku »
vefat haberini
Duydum
Vedasız gidişini
Gidişinle
kapandı sanma
...
Devamını oku »
Yukardan izledim seni hey aziz İstanbul
Mavi gözlü dalgalı saçları Karadeniz’e uçuşan
Çok güzel sere serpe sırtüstü yatıp uzanan
O edalı kız nerelere gitmiş inmiş koltuğundan
Gerdanlıklar takmışlar boynuna yakışmayan
...
Devamını oku »
