2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
25
Okunma
VEDA
Dışarıda yağmurun sesi
Havada hüzün kokusu
Içerde ise ayrılık vakti.
Önce ayrılan bedenlerdi,
Sonra eller,
Kapıdan çıkarken de gözler.
Aradan geçen onca yıla rağmen
Kalanın kalbi gidenle beraber.
Kalan o kalp
O gün gitme diyemedi
Bu yağmurda gidilmez
Seni delice seven bu kalp terk edilmez
diyemedi.
Çünkü vakit ayrılık vaktiydi
Zaman ise gitme saati.
Kalan kalp çok iyi biliyordu
Ne derse desin
Veda vakti çoktan gelmişti.
Yetişen A
5.0
100% (1)
Cevap Yaz