Bir gün adımı duyarsan bir mezar taşında, bil ki bu dünya beni yaşarken de gömdü aslında…
Ben ölümü bir gecede tanımadım. İnsan en çok sevdiğinin değişen gözlerinde ölüyormuş meğer. Bir sesin soğumasında… Bir “iyiyim” yalanının içinde… Bir de “gitme” diyemeyip susarken…
Vasiyetimdir usta… Ben gidersem ardından kimseyi suçlama. Çünkü beni bir kurşun değil, eksik bırakılan sevgiler öldürdü. Bir omuz beklerken duvara yaslandım, bir el beklerken karanlığa düştüm.
Toprağıma gelen olursa söyle: “Bu kadın çok sevdi… Ama sevdiği kadar sevilmedi…”
Bir de annem ağlarsa… Başını okşa usta. De ki: “O artık acımıyor…” Çünkü bazı insanlar ölmeden önce her gece defalarca can verir zaten…
...
Devamını oku »
Giderken kalana sitemim,
dönüp bakma ardına,
bu son perde be usta,
Zaten ne kalmıştı ki elimizde,
...
Devamını oku »
Bir gün ansızın eksilirsem hayattan,
adımı bir duanın ucuna iliştirin sadece.
Ne mermer isterim, ne suskun kalabalıklar…
ben zaten yeterince sustum.
...
Devamını oku »
Hep ağladım ben; sessizce, kimsesizce. Gözyaşlarım çağlayan oldu, içimde boğuldum. Kimseler görmedi, kimseler duymadı bu feryadı; ne bir el uzandı ne de bir can yandı bu acıdan. Bu yalan dünyada bir mum gibi eridim, tükendim. Terk edildim her defasında, kalbimin kapıları yüzüme kapandı. En sevdiklerimden bile vefa bulamadım, yaram hep kanadı, kabuk bağlamadı bir kez bile. Her yeni sabah, içimde yeni bir yara açtı, her akşam, yalnızlığın koynunda uyudum ben. Şimdi rahat edin, zira ben gidiyorum, yükünüzden kurtuldunuz benden! Bir nefes kadar yakınken bile uzak duranlar; şimdi bir ömür boyu vicdanınızda sızı bırakacağım, emin olun!
Hiç kimsem kalmadı sanki, ruhum bedenimde bir gölge gibiydi. Adımımı attığım her yerde bir boşluk karşıladı beni. Oysa çok sevdim, çok bağlandım; canımı bile verdim, kıymetimi bilmeden. Ama ne çare ki, sevgime karşılık hep hüsran buldum, hep kırıldım, hep yenildim bu acımasız kadere! Yalnızlık bir yorgan oldu üstüme, soğuk gecelerde titreyen ruhumu sardı. Şimdi sonsuz bir uykuya dalıyorum; belki orada bulurum bir teselli, belki orada kavuşurum hiç tatmadığım huzura... Ruhumun son fısıltıları bunlar; sizden son isteğim, son çığlığım!
...
Devamını oku »
Vasiyetim olsun, bu sözlerim size.
Mezarım yol kenarına konulsun.
Ne bir taş dikilsin başıma,
Ne de adım yazılsın üzerine.
Yeter ki üzeri çiçeklerle dolsun…
...
Devamını oku »
Bu benim size son sözlerim
Bu benim size son emanetim
Son vasiyetim
Bu benim sizden son isteğim
Kulağıma okunan ezanla başladı
...
Devamını oku »
Ben öldükten sonra basın kitabı
Benden sonralara hitabım olsun
Ben öldükten sonra basın kitabı
Bu bir vasiyettir duyulsun sesim
...
Devamını oku »
Beni koysun kabre, Türkçü dokuz ülküdaşım
Hiç kimseye sitem yok, erkekçe ben yaşadım,
Dişlerimi sıktım da acıyı da duymadım.
Kimseye biat etmedim eğilmedim ki ben,
...
Devamını oku »
Kelimelerin tükendiği
Hayatın önüme serdiği kadarım
Bende ölümlü dünyanın insanıyım
Benimde hatalarım var
Günahlarım
...
Devamını oku »
Neler geldi garip başıma.
Ölmeden yazılsın mezar taşıma.
Vasiyetim olsun ahım var.
Bir zamanlar seninleyim diyenler.
...
Devamını oku »
