Sürgün, yağlı boya kokulu resimleridir bir şehrin ve bir günlük güzelliği gibi kelebeğin, belki ölümsüzlüğü oluverir bir Anka nın. Sürgün; anne yüreği, sevgili eli, yoldaş selamıdır tutsaklığında özgürlüğün. Bir gün birinin kaybolmasıdır sürgün, yorgun ellerin ekmek tutmasıdır belki, belki geride ten kokulu erguvan şalın hatırasıdır. Susmak, sözcüklere sığmamaktır; yağmur sonraları, bahar bayramlarında belki. Belki zindanlarda bilmektir yaşamın sonsuzluğunu. Ama sürgün, biraz da unutmaktır geçmişi ya da unutturmak gibi geleceği.

Sürgün, bir merhabayı esirgeyen ellerdir yaban ve ot kesiği; şairin göğe baktığı duraklardır belki; "Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım, tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum..." Sürgün; esmer çocukluğu olur Anadolu’da bir Mezopotamyalının ve ağrısıdır güvercin taklasında yırtık ayakkabıların... Sürgün, bitmesidir bir güzelliğin ansızın ve ağlayabilmektir en çok, bir ömrün başka ömürlerden arta kalanı için...


...

Yağmurla sığınır toprağına.
Dağların ötesinde bir köyde yaşayanları,
Tozla karışır dumana.



...

Anılar suskun
Denize ay ışığının rengi yansımış
Hüzün yağmurlarında yıkanmış duygular
Issız bir sahilde yalnızlık içine çekiyor geceyi
Duygular matemde

...

Cümleden virgülle ayrılmış
Sahipsiz kelimeler gibi başıboş
Yalnız bırakılmışım.
Duyduğum öfkemin bir adı yok
Tarifi yok.

...

Bilmeden hakaret ettik sizlere,
Kızıl Sultan,Hain dedik Dedeme,
Allahım layık eyle ceddimize.



...

Vurgun yemeye alışkın ,
Karakter kayıpları ile
Sen , Ben , onlar bitik kentin
Salaş korkusuz korkakları.


...

Karşıdaki
Beyaz badanalı evin duvarına
'Tek yol devrim' diye
Gerçekleşse devrimim
Yüreğinin bozkırlarında

...

Susturamadığım durduramadığım duygularım
Parsellenmiş yüreğimin her yanı
Ağladım hep ağlarım
Bazen yalnızlığıma bazen vefasızlığa
Bazende anılara

...

sadece dualarımda avuç açtığım ellerim
sana
kader çizgimde kaybettirme yolumu demiştim
söyleme içim sızlıyor diyordun söyleme
derken gözyaşlarınla beni vuruyordun

...

Dolaştı bunca zaman zorlar aşarak,
Hayatta hep sürgün yaşayarak,
Ömür bir gün bu alemden giderayak,

Ne verdi bu hayat olmadığın yıllarda,

...