Yüreğimin bam teline dokundu gözlerinin ayarı.
Sanadır türkülerim, sanadır henüz bestelenmemiş şiirleri yarınlarımın...
Ben seni dün sevdim ve o incecik çizginin şah damarında gezinirken... kan kusarak ama gülümseyerek
Seni dünden gelen o sızıyla yine seveceğim.

Okunmamış, gözlerine hiç dokunmamış sevdamı bilmeyerek!..
Bense içimdeki küllere, parçalanmış yüzlere inat seni büsbütün resmedeceğim.
Çünküsüz, hilesiz... bu hissi kılcal damarlarıma kadar yaşayıp...
sensizliğin o sana en ait en senle olan soluksuz kalp yangınlarında seveceğim.

Biliyorum... şaraplanan bir aşksın sen.
Güzelleşiyorsun en gerçekçi halinle... bensiz ak düşüyor saçlarına.
Bensiz, bana ait olmayan anlar anılaşıyor mermerimsi silinmezlikle alnında.
Olsun sevmek böylesine çıkarsızsa sevmektir, aşksa en keskin ve soluksuz haliyle aşk...

Gözlerine, kulaklarına, yüreğine değmeyen kelimelerim senden çok uzakta.
Her aşk şiir olamaz ya!.. bu ise sevda.
Sen şiirimsin.
Sen şiirsin.