5
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
1155
Okunma
İnsanlığa adım adım koşarken
Taşa tuttu yere vurdu el beni
Hürmet edip saygım ile yaşarken
Elimi tutmadan kırdı el beni.
Ner de ova bulsam bir tohum ektim
Nice bahçelere nice gül diktim
Ne fazla yerdedim ne içe çektim
El’e batan diken gördü el beni
Bir dalın dibine bir yuva kurdum
Alemi gözümde hep hoşnut gördüm
Selam almasam da ben selam verdim
Hakir görüp gamla yordu el beni
İki çif laf etsem yerinden derken
Ağır ağır usul yavaş söylerken
Ağzımı açmadan çok şükür derken
Göz yaşımla sele sürdü el beni
Leyla’yım yükümü dertle doldurdum
Yere düşen görsem tuttum kaldırdım
Güler yüz gösterdim kime bildirdim
Şuçlu olmasam da yerdi el beni
Leylican & Leyla Yıldırım.
5.0
100% (7)
Cevap Yaz