gelişlerin yoksul
gidişlerin zengindi senin
bende kalışlarınsa
sonrasında çözülmesi imkansız
üç bilinmeyenli denklemdi



kelimelerin ruhu var biliyor musun?
sahiplerinin kokularını taşıyorlar
belki de bu yüzden
insanlar ölümlüyken
yazılanlar ölümsüz olabiliyorlar



suskunluğumdaki derin çığlıklar gibisin
anlat dersen anlatamam
ama haykırabilirim çokça ve notasız
ve yazabilirim ummanlar, dağlar kadar
hoş yazsam da
konuşsam da, çizsem de
hatta sussam da nafile
insan baktığı kadar görebiliyor en nihayetinde



ellerin toprağa bulanmış yine
bakışların yağmura
bulut yüklü kervanlar gibisin çocuk
ha desem, başlarsın saymaya, bağırmaya



oysa bıraksan yağmurlarını
dökülseler ormanlarıma
arkası güneşlik
ardı gökkuşağı olur sevdanın
ve bütün zamanlar uyur kucağımızda...











16:15/21 Ocak 2016