Sular çekiliyor yavaş yavaş hayatımdan
Şimdi karlar yağıyor şehrimin üstüne
Umutlarımla birlikte
Düşen bir yaprağa bağlıymış demek hayat
Aynalara bakmıyorum seni sormasınlar diye
Gece nöbetlerine bırakıyorum gözlerimi
Anlayacağın efkârına gebeyim




Gözlerim deliyor baktığı yeri
Elimden alınıyor geceler
Yürek hasrete vurgun anıların mateminde
Yanlış rüzgârlar esiyor dallarımda
Ezberimde üç beş hasret türküsü
Aşiret kurmuş
Neşe ve keder aynı tasta
Herkes gibi geçiyorum geceden de
Kimseye kalmıyor gece
Seferiyim anlayacağın




Boşluktayım
Bir dert saç bana yeniden
Doldurayım vakti
Dönüp dolaşıp aynı kederlere banıyorum şiirlerimi
Gün biter
Bir talan başlar her gece yeniden
Sen gülüşünü meze ederken başkalarına
Canım yanıyor her aklıma düştüğünde
Kemiriyor içimi sessiz kalışın acılarıma
Oysa yeniden kanar diye korkuyorum da
Gözlerin gözlerime değdiğinde
Yeniden anadan doğma bir yalnızlığın ortasında kalacağım diye
Yastığıma biriktiriyorum gözyaşlarımı
Ne zaman elimi kaleme götürsem
Dilimden ismin dökülüyor yine de




Dökerken içimi şiirlere
Ödüm kopuyor
Ömrüm yetmeyecek diye şiire
Nefesim de sözüm de kesildi kesilecek



Allah’ım ne olur kesme sözümü