gün düşmeden güne yazı düşmek
geldi içerimden
şiirsel nitelikte bilince hitap biçemde
derinine ineceğim
yerle göğün bileşkesi sonsuz ufuk çizgisinden

gün görmemiş hazlardan yoksun büyüdük
ilk fırsatta elleştik yok-samın dürtüsü eşliğinde
bilinç dışı öskemli esriklik-ti henüz yaşam
gençlik duyguları gizli okuttu tüm gizemleri
boş yere sarf ettik böylece zamanı vaktin
ertelendi asıl yaşamsal değer
böyle güçlükle geçti kolayı varken
aşınmadan aşabilmek
bu dar geniş geçitlerden

masaldı yaşam
masaldı muhteşemliğe açılacak yollar
şaşırttı yüz yüze geldikte
aşılacak gibi değil güçlükler şimdi
dümdüz hiç değil boşluklar
musalla taşı önünde yalan ifşa
döne dolaşa derine gömülür her şey yeniden

derim ki:
bilinçli bir kendinden geçişle uyuyorken insanlar
mermerler koparılıyor kütlesinden
hiç kimse ağlamasın
sevdiklerinden kopartılıp ayrıştırılırken.
derim ki:
gün değmeyen yerlerden haz yoksunluğu çeken insanlar
ilk fırsatta; o yerlerine dokunmak isterler, ezginliklerinden.
27.12.2015 13.50 anlık