mor düşlü gömlekler biçtirdim
zemzem suyunda yıkanık kolalı
yeter ki çekmeyin tırpan bakışlı gözleri
kim ne yapar ne biçim oyun oynarlar
mor şiirler yazılacak sizlere çocuklar

tohumu yorgun ketenden diktirdim kınalı boyalı
oynayın zıplayın düşün ister
dimdik kalkın
ayartıcı acıtan düşünlerden arınacaksınız
boğuluyorum incelte bilsem boğuk nefesimi
hisseder yabani timsahları belki tanırsınız

kahır içinde büyütürken kendimi
nede olsa yaşlandım sizlere borçlandım çocuklar
derinime gömdüm sizleri
ne gam kaldı nede metanetim
mor güller kokladım sevdim
dalından gül yersiz kıyamet koparmadım
koparanlar soysuzlar

şehvetten daha keskin sevişsin onlar
mor binlikler sersin yerlere doyumsuzlar
nefis yoklamasından mahrum kalanlar
mor semalar eşliğinde aldanmadan aldatmadan
dürüsttür onurludur çocuklar çalmazlar
ne kahakalar söker nede kahkahalar kesilir
bilirler iplememeyi
kahır borç batağına gömüt etmezler ülkelerini

bir yıl evveli çözdüm vicdan kendirim
içim yokladım içtim ha içtim
sarhoş olana dek ölümcül kir deydi yüzler
mor çocuklar yaralı bereli doyumsuz güzellikleri
boşluğum kalmadan siz gibiler’ i

toprakla sevişmeye gidiyorum bu gün yarın
yeraltı yasaları bekler beni vede seni
söküp alacağım kurşunlar körpe bedenlerden
mor çürüklerinizi sağaltacağım
yarın güldüklerini göreceksiniz
aydınlık dolacak yüzleri

günler aylarda aylar yıllarda erişirken düşüneceksiniz
mor çocuklar kim diyeceksiniz
çığlıklardan ürkecek yerlerine ölmek geçecek içinizden
insanlık ölmeden evvel ki bir devirden kalmaydı onlar
mor çiçeklerden döşekler yapacağım yer altında
Şimalle örteceğim üstlerin
sizlere allı pullu sunacağım yeniden

14.02.2016 13.20