“aşk” dedi aşksızlığım
nasırlaşmış dudağını uzatarak

yalnızlığımda alaycı bir şekilde sırıtarak “hercai ol hisli olma sakın” dedi...




ey
kesik memelerine aldırmadan aşk dişleyen yalnızlığım

haydi ne duruyorsun
çek tetiği
vur beni sendeki benden
ya da bir yudumda olsa hayat ver kuraklığıma




bitmek bilmeyen bilmem kaçıncı şarkıydı kulağımdaki küpe
gözlerimde yine senden kalma uykusuzluk
saçlarımda bu gecede balçıkla taranmış bir rüzgarın hapsi




çok ça iç çektim
sancısı devleşmiş küçük yaralarımı emerken

her emişimde tanımsız bir şehir daha düştü yine içime
içtikçe sarıldım
sarıldıkça içtim yokluğunun dibini

ve kıvrımlarına her düşüşümde de bir o kadar daha tarumar oldu dudaklarım




şimdi
genzimde senden miras bir ölüm
her ne kadar yutkuna masamda
öksürsem de hayatı
toprak kokuyor nefesim




üzerine yapışmış tüm gölgeleri püskürterek
son kez “dön gel artık” dedi sensizliğim
bize uzanan tüm yollara uzanarak


ve” bak” dedi
“duyabiliyor musun
göz kapaklarımdaki ağlayan melekleri”






ilhanaşıcıaralıkikibinonbeş