O yar benim değil mi kim karışır işime
İster sever kalemim ister çamura bular
O an ki halim neyse o gider ruh eşime
Kalemim bir nehirdir akar kalbini sular
Ne yazarsam yazayım onu memnun ediyor
Yeter ki sen sev beni başım üstünde diyor ..



Bazen tepem atınca tilkiden beter yapıp
Verip veriştiririm susar boynunu eğer
Kızıp ateş püskürsem bulutlardan nem kapıp
Unutmadığım için diyor her şeye değer
Madem yar da ben kadar olanları takmıyor
İnanın sizler kadar yazılana bakmıyor.



En güzel şiirlerim ondan sonra yazıldı
Aklımın bir köşesi tek onu düşünüyor
Kalemin mengenesi ayrılınca çözüldü
Tam bu son dediğimde gönlüne taşınıyor
Karışmasın işime bu aşktan anlamayan
Gerçeği ilk ağızdan oturup dinlemeyen.



Çocukça bir hevesle ben yarime küsmüşüm
Şımartılmak hevesi boğazımda kalmıştır
O yüzden konuşmayıp bunca zaman susmuşum
Keder denizlerine düşünmeden dalmıştır
Sormayın şimdi bana o yar küsmez mi diye
Yazdığım her şiirim benden ona hediye.




Ayvazım DENİZ