Eline aldığın çay bardağını tutuş şeklini seviyorum...
Seviyorum , beni görmek istediğin yerdeki bakışını...
Yürüdüğün kaldırımda önüne çıkan çakıl taşına bakış açın hele...
Seviyorum işte nedensiz !

Dost meclisinde seni yücelten her cümle sevgine bağlılığım...
Baş başa kaldığımızda gözlerinden ayrılmamam sadakatim...
Elini tutup yürüdüğümüz sahil , baktığımız ufuk tutkumdur...
Seninle başlayıp biten her hayalim inanmışlığımdır...

Kelimeleri seçerek konuşmaktan vazgeç artık diyeli ne çok oldu...

Dün yine televizyon karşısında uyumuşsun beni beklerken...
Üzerini örterken birkez daha anladım doğru insan olduğunu...
Saçını okşadığımda alnından öptüğümde üşüdüğünü...
Seni saran kişi olmak ne büyük mutluluk bilemezsin...

Geç oldu , kaldıramam da seni uyu yüreğimin sanrısında ...
Hayat bu ya sıkışırız bir koltuğa...
Sen yaslarsın başını göğsüme , aşk bu ya ...
Dünya dursun kimin umurunda...

Aralarsın ve bakarsın o derin gözlerinle...
Ben düşerim , elimden tutup kaldırır mısın ?
Aramızda dağlar var , bulutlar üzerinden geçer...
Güneş bildiğimiz güneş , belki bizim için de doğar...


Yunus Özkan


05.12.2015 18:00