Duru su damlacıkları düşün !
Ürkek süzülmek istedikçé korkar,
Yolunu bulamamaktan aciz,
Sele karışmaktan kendini alamazken,
Sııyrılır yavaş yavaş hendekten sarkar.


Gücünün direncinden öksüz,
Gururlu bir o kadar da mağrur,
Saf inci taneleri gibi dağılmış,
Güneşin şavkı vurdukça üzerine,
Ahenkle dans edercesine savrulur,


Tesadüfen gül yaprağına sığınır
Kıvrımların arasına tek tek dağılır,
Sımsıkı tutunur umutlarına,
Nede güzel yakışmıştır tomurcuklarına.


Nemiyle ömrünü adayacaktır
Yorgan gibi sarıp da koruyacaktır,
Renk renk goncaları açtıracaktır
Koruyup can pahasına kollayacaktır


Kaderinin sonunu bile bile istedi,
Korkaklığı cesurluğuyla gizledi,
Başına ne getirse, boynu kıldan inceydi,
Şimdi ise yok oluşunu bekleyecekti,
Mutlu ve huzurluydu, su damlacıkları.



Nesrin Önem Demir
01 12 201