Yoruldum soluk alışlarımdan
Kirpiklerime asılı kalan yaşları
Nicedir silmiyorum
Dokunmuyorum ince sızıma
Dilime sürmüyorum anıları
Kâbuslarım ile barıştım

Bekliyorum neyi beklediğimi bilmeden
Mutluluk olamaz
O beni yıllar önce
Bir yalanının ardına takılıp terk etti
Sevgi hiç var olamayandı benim için
Huzur arada uğrar yanıma az dinlenip
Yalnızlığıma bırakır giderdi

Ben ise hep beklerdim
Hiç umudumu yitirmeden
Sadece bekledim
Güneşin ışıkları ile solumun erimesini
Dudaklarıma bir gülümsemenin dokunmasını
İmkânsızlığa bel bağladığımı bile bile
Bile bile sadece bekledim

Gelmeyecek mutluluklara mum yakardım
Gecenin zifirinde yolunu bolsun diye
Puşkunlarda çanları çalardım
Bana doğru gelsin diye
Ama şimdi
Bitti hepsi bitti
Beklemelerim sona erdi

Dünya dönerken ben kendi eksenimde dömüş
Herkesi kendim bilmişim
Oysa
Şimdi anladım
Aşk yalan
Dost menfaat
Sevgi sahteymiş
En iyisi
Sarılmakmış
Allah’a mahsus olan yalnızlığa ….